.

Bekijk als PDF file:

Nieuwsbrief
juni 2009

Inleiding

Na jaren van voorbereiden, tegenslagen, kaarsjes branden en doorzetten is het zover: de bouw is begonnen! In deze nieuwsbrief kunt u lezen over de nieuwe fase, die we met veel vreugde zijn ingegaan. Daarnaast vindt u het laatste deel van het vervolgverhaal over de procedures, een hoofdstuk dat nu definitief afgesloten kan worden.

Verder kunt u lezen over de grondsteenlegging die op 6 juni jongstleden heeft plaatsgevonden. We eindigen deze nieuwsbrief met onze Zonnespreng-grondsteentekst.

Wij wensen u veel leesplezier!

Bericht uit het bouwteam

door Katja van der Valk

Het bouwteam komt sinds januari eens per maand bij elkaar. We begonnen met vergaderen op het kantoor van Bouwbedrijf Van Bekkum in Houten, maar zodra de bouwketen op de bouwplaats stonden verhuisden we daarheen: het beton wordt vers gestort terwijl we al vergaderend door het raam naar buiten kijken. Aan tafel zitten alle betrokkenen die iets met de bouw te maken hebben en dat is vaak een behoorlijk aantal mensen: uitvoerder Patrick de Bie en projectleider Johan Boer van Van Bekkum, directievoerder Chris Posma, toezichthouder Michiel Schim van der Loeff, installateur Peter Schep, soms de constructeur of iemand anders met een specifieke expertise op installatie gebied. En namens ons, de opdrachtgever bewonersvereniging Zonnespreng, zitten Pieter van der Ree en ik aan tafel. Als enige vrouw en leek tussen het "bouwvolk" kijk ik vaak mijn ogen uit: hier gaan de dingen heel anders dan bij andere vergaderingen die ik meemaak. Het bouwteam gaat over "doen", de agenda heeft zo'n 53 (!) punten en wordt in rap tempo afgehandeld. Kreten, tekeningen en cijfers vliegen over tafel en steeds gaat het over: voortgang, problemen zo snel mogelijk oplossen, wie doet wat, en zorgen dat iedereen weer verder kan. Best een prettige energie!

Terwijl ik dit schrijf is de bouw goed op dreef. Een aantal aanloopproblemen is opgelost, waaronder het opnieuw intekenen van alle meterkasten en leidingen aangezien de NUTS bedrijven niet akkoord gingen met 1 centrale meter. De leidingen van de lage temperatuursverwarming kwamen te dichtbij de gewone waterleiding (legionella!) en moesten allemaal naar de achterkanten van de woningen verhuizen, een heel gedoe! Ook moest hier en daar een muurtje verzet worden, een wc verplaatst worden etc., maar nu zijn deze zaken in kannen en kruiken en kunnen we verder. Alle leidingen zijn in het schuimbeton gestort en de afgelopen weken zijn de muren van de begane grond opgetrokken. Eens per maand krijgen we een rondleiding op de bouwplaats: best bijzonder om dan door je toekomstige huis te wandelen, daar komt de keuken, daar de trap en daar de bank... en ja dit wordt dus mijn uitzicht, een heerlijke groene oase!

Bijzonder is verder dat je in de kalkzandsteenmuren gleuven ziet, hierin worden de slangen voor de lage temperatuurverwarming geplaatst. Die warmte komt via een warmtepomp uit de grond waardoor we bijzonder weinig (fossiele) energie nodig hebben om onze huizen te verwarmen. En ook voor de gezondheid is het prettig: de lucht in de huizen wordt 's winters minder warm en droog, maar de stralingswarmte van de muren (en vloeren) geeft een heel prettige atmosfeer. De komende tijd gaan we verder met het maken van een aantal keuzes waaronder de afwerking van het hout dat op de gevels komt en het kiezen van andere kleuren en materialen (voordeuren, baksteen). De keuze valt waarschijnlijk op Platohout. Dat is hout dat via een milieuvriendelijke methode (verhitting) verduurzaamd wordt en daardoor heel lang meegaat. Je hebt dan geen kwetsbare houtsoorten uit de tropische gebieden nodig en dat is zeker ook milieuwinst!

Voor foto’s van de bouw zie ‘bouwlog’

De allerlaatste zitting

door Beatrijs Oerlemans

In de eerste dagen van 2009 is de bouw begonnen. Vrijwel direct daarna kregen we een oproep van de Raad van State: er was door een toekomstige buurman een voorlopige voorziening aangevraagd, in een poging de bouw stil te leggen. Op 15 januari gingen we naar de Raad van State in Den Haag om onze zaak te behartigen. De eerdere zaak, bij de rechtbank, was in ons voordeel uitgevallen. Daardoor hadden we goede hoop ook deze keer te winnen. Desondanks waren we allemaal flink zenuwachtig. Er stond immers heel veel op het spel: zou de bouw alsnog worden stilgelegd?

Bij de Raad van State las de advocaat van de buren zijn pleitnota voor. Daarna kwam de pleitnota van de jurist van de gemeente en toen mochten wij onze zaak bepleiten. Vervolgens werden er door de voorzitter enkele vragen gesteld. Het is gebruikelijk dat je dan naar huis gaat en enkele weken moet wachten op de uitspraak. Dit keer had de voorzitter echter een verrassing voor ons: omdat het belang zo groot was, zou hij vandaag al een uitspraak doen. Dus: vijf minuten wachten op de gang en daarna weer naar binnen voor het oordeel. De vreugde was geweldig groot toen de uitspraak kwam. De voorzitter had begrip voor de buurman, maar vond ons belang zwaarder wegen. Hij zag geen reden om de bouw stil te leggen.

Na deze voorlopige uitspraak van de Raad van State kon er verder gebouwd worden. De procedures waren echter nog niet definitief voorbij. De zitting op 15 januari ging immers om een voorlopige voorziening (het stilleggen van de bouw), de zaak zelf moest nog behandeld worden. Op 23 april werden we nogmaals in Den Haag verwacht. Dit keer stonden we voor een college van drie rechters. Opnieuw werden er pleitnota’s voorgelezen, opnieuw werden er vragen gesteld, opnieuw waren we zenuwachtig én vol vertrouwen.

Op 20 mei jongstleden kwam de uitspraak van de Raad van State: alle bezwaren van de buurman zijn afgewezen, de bouwvergunning is terecht verleend en er mag gebouwd worden. Na twee-en-een-half jaar van bezwaarmaken bij de gemeente, in beroep gaan bij de rechtbank en hoger beroep bij de Raad van State zijn de procedures nu uitgeput. De bouwvergunning, die in november 2006 verleend werd door de gemeente, is onherroepelijk geworden. Het feuilleton “Vergunningen en procedures” is hiermee eindelijk afgesloten!

Het verhaal achter de grondsteenlegging

door Pieter van der Ree

Het leggen van een grondsteen is een eeuwenoud ritueel dat, in uiteenlopende vormen, uit talrijke culturen bekend is. Meestal gebeurde dit aan het begin van het bouwproces, wanneer de fundering werd gelegd. Vandaar de naam 'grondsteen'. Het idee erachter is dat je de intentie, het 'inhoudelijke fundament', dat aan het bouwproject ten grondslag ligt bewust maakt en ook uiterlijk met het 'fysieke fundament' van het gebouw verbindt.

Aan ieder gebouw ligt een bepaald doel ten grondslag, een reden waarom het tot stand wordt gebracht. Wanneer die reden het alledaagse of zuiver praktische overstijgt, is er vaak de behoefte dat nog eens te verwoorden. Door het leggen van een grondsteen bekrachtig je als gemeenschap de intenties waaruit het project is ontstaan en spreek je uit wat je voor de toekomst hoopt en wilt. Zoals bij het zaaien van graan leg je een 'kiem' in de grond in de hoop dat deze zal 'groeien' en werkzaam zal worden. Wij hebben deze grondsteen gelegd in het 'hart' van ons project: in de gemeenschappelijke ruimte die ook uiterlijk het scharnierpunt vormt van ons project.

Grondstenen en grondsteenleggingen kunnen allerlei vormen aannemen. In ons geval heeft de grondsteen de vorm gekregen van een circa 25 cm grote icosaëder, een regelmatig twintigvlak dat uit gelijkzijdige driehoeken bestaat. Deze vorm symboliseert de samenhang tussen de twintig afzonderlijke woningen die met elkaar het project vormen. In deze holle vorm wordt de grondsteentekst geplaatst. Dit is een gekalligrafeerde tekst waarin we geprobeerd hebben om, wat voor ons de essentie van ons woonproject is, te verwoorden. We hebben daartoe geïnventariseerd wat voor ieder afzonderlijk de belangrijkste 'kernkwaliteiten' van het project zijn en geprobeerd deze in een spreuk samen te vatten. De grondsteentekst van Zonnespreng kunt u lezen op de laatste pagina van deze nieuwsbrief.

De dag van de icosaëder!

door Beatrijs Oerlemans

Op zaterdag 6 juni heeft de icosaëder met daarin de grondsteentekst zijn plek gekregen in het fundament van de toekomstige gemeenschapsruimte. Voor de leden van Zonnespreng was het heel bijzonder om dit moment samen te kunnen vieren. Eerst kwamen we in besloten kring bij elkaar om stil te staan bij deze gebeurtenis. De tekst werd voorgelezen en daarna schreef ieder zijn naam onder de grondsteentekst. Vervolgens werd het document in de icosaëder gedaan en werd het laatste, twintigste vlakje dichtgeschroefd door de huidige voorzitter en de twee oud-voorzitters.

Voor het bijwonen van het tweede gedeelte van de bijeenkomst, de eigenlijke grondsteenlegging, waren ook niet-leden uitgenodigd. Omdat we het intieme karakter van de gebeurtenis wilden bewaren is er gekozen voor een beperkte groep genodigden, namelijk de oudleden die een huis hebben gehad in het ontwerp, de architecten, projectleider, bouwtoezichthouder, aannemer en de zusters Ursulinen, van wie we de grond gekocht hebben en die daarmee aan de basis van ons project hebben gestaan. In deze kring heeft de icosaëder het laatste deel van haar reis gemaakt. Bij de officiële opening van het project in 2010 zal een veel grotere kring van mensen worden uitgenodigd, om dat samen met ons te vieren.

Nadat de voorzitter iedereen welkom had geheten, werd er kort iets verteld over de idee achter de grondsteenlegging. Daarna zong een van de leden een lied en werd de grondsteentekst voorgelezen. Toen was het grote moment aangebroken: terwijl onze projectbegeleider fluit speelde, werd de icosaëder met daarin de grondsteentekst in een gat in het fundament geplaatst.

Toen dat gebeurd was, moest er nog even hard gewerkt worden. De aannemer legde een houten plank op de ruimte waarin de icosaëder lag, om deze af te dekken. Vervolgens mengden de kinderen cement en smeerden een dikke laag over de houten plank, zodat onze schat nu veilig ligt in het hart van ons project. In de toekomst, als de gemeenschapsruimte echt een gemeenschaps- ruimte is geworden, zal er op de vloer een markering worden aangebracht. Zo blijft zichtbaar waar de grondsteen precies ligt. De grondsteentekst, die u hieronder kunt lezen, zal een plek krijgen aan de muur, en blijft op die manier onderdeel van het gemeenschapsleven van alledag.

Voor foto’s van de grondsteenlegging zie hier